Ingedeeld onder: mjoezik
Tijdens de blok is de student op zijn zwakste, zo ook uw teerbeminde ondergetekende. Vandaag geeft hij zich helemaal bloot, een unicum zowaar. Hij presenteert u zijn grootste muzikale dwalingen.
Toen ik 12 jaar was kocht ik mijn eertse cd. Ik twijfelde tussen de nieuwe plaat van Britney Spears of die van Eifel 65. Ik ging naar huis met de Bom Funk MC’s.
Niet veel later wilde ik dolgraag eens naar een optreden van -godvergeefmij- Papa Roach. De zanger van dit nu metal gezelschap had zopas met zijn micro een gat in zijn hoofd geslagen op Pukkelpop. Ik vond dit cool.
Mijn vakantie dagen werden in die periode vakkundig versleten door het spelen van Tony Hawk’s Pro Skater 2. Buiten het feit dat dit een uitstekend spel was, vond ik de soundtrack zowaar nog geweldiger. Deze bestond onder andere uit nummers van Millencolin, Bad Religion, Lagwagon en The Ramones. Vele jaren lang was dit zowat de soundtrack van mijn leven.
Pro skater worden was mijn droom. Ik viel, had pijn en zei tegen mezelf dat ik toch wat meer het badminton-type was.
Ik heb gitaar leren spelen op de platen van Blink-182.
Nadat ik mijn Bom Funk MC’s plaat volledig kapot had gedraaid, liep ik naar de winkel met de intentie mijn muzikale horizon weer wat te verbreden. Ik kwam buiten met een plaat van Robbie Williams en Eminem. Missie geslaagd dacht ik.
Een mens mag dwalen en zeker in zijn kinderjaren.
Mount Eerie – In The Moonlight
