dEUS heeft een promo filmpje gemaakt voor de nieuwe plaat. In de filmpje zie je eerst dEUS tijdens een repetitie Bad Timing spelen, daarna begint de clip van Slow. Tijdens deze clip komt Tom Barman even zijn zegje doen ivm de nieuwe plaat waarna het nummer nog even doorgaat. Pretty nice!
Vorig jaar stond Pitchfork in vuur en vlam voor deze Black Kids. Hun EP was toen gratis te downloaden op hun myspace en Pitchfork gaf die EP – Wizards Of Aaahs - een dikke 8,4 waardoor Black Kids zowat de next big thing werden. Of ze dat ook daadwerkelijk gaan worden is nog niet helemaal duidelijk het heeft hun touragenda in iedergeval wel aanzienelijk langer gemaakt. Nu is er dus ook een video van I’m Not Gonna Teach… Deze versie klinkt wel pakken cleaner dan de EP versie waardoor het nummer wat van zijn charme verliest. Niets aan te doen ook Black Kids willen af en toe eens clean klinken. Checken die video!
Black Kids – I’m Not Gonna Teach Your Boyfriend
Ingedeeld onder: mjoezik
Tokyo Police Club is back! Niet zo overtuigend al op hun allereerste EP A Lesson In Crime maar Elephant Shell mag er best wel zijn. Een plaatje waar werkelijk het plezier van af spat. Op 5 mei ligt ie in de winkels, ik geef u een klein voorsmaakje. Alstublieft!
Tokyo Police Club – Listen To The Math
Tokyo Police Club – Tesselate
Morgen vliegt MyJukebox trouwens naar Amsterdam voor een exclusieve babbel met dEUS. Spanning alom!
Art Rock volgens Wikipedia, ik hou het bij iets post-core/emo/alternative rock achtigs. AYWKUBTTOD brengt dit jaar geen nieuwe plaat uit (denk ik) aangezien ze momenteel zonder label zitten. Maar ze touren wel even door Europa en vergeten België daarbij niet. Op 18 mei staat dit leuke gezelschap in de VK het beste van zichzelf te geven, zeker en vast een aanrader als u een avondje snedige gitaargeluiden wil horen.
AYWKUBTTOD is naar mijn weten ook de een van enigste bands die ooit een 10 kreeg van Pitchfork. Niet dat Pitchfork zo’n geweldig online muziekmagazine is maar het is toch een teken dat Source Tags & Codes ( de plaat in kwestie dus ) wel eens het beluisteren waard is. En dat is ook zo, Source Tags & Codes is een redelijk harde plaat met hier en daar een catchy melodie om het aangenaam te houden. Voor de rest rammen de heren er lustig op los en creëren zo een soort van hard core underground sfeertje. Ideaal album om mee op te staan dus!
AYWKUBTTOD – Another Morning Stoner
De Antwerpse hard core guys van The White Circle Crime Club hebben een nieuwe plaat gemaakt. Pictures Of Stares, de opvolger van A Present Perfect, zal op 19 mei in de winkels liggen. Binnenkort kan je ook al enkele nieuwe nummers checken op hun myspace. Voorlopig moeten we het doen met de tracklist.
The Islanders (4:13)
Up The Curtain (3:56)
I Got No Wave (3:20)
Mapless (4:26)
Mary The Gun (5:17)
A Real Good Name (3:36)
Stares (4:02)
Tiny Papers (1:21)
Children Inhale (3:55)
Noharmy (4:01)
Like A Bible To Me (3:51)
Hit Parader (4:20)
All recorded winter 2007-2008 at the Blue Hotel in Chimay by Bert Aerts & ourselves, mastered by Alan Douches at West West Side, NY. Our friend Morgan Henderson plays clarinet, bass clarinet and sounds on Mapless, Noharmy and Hit Parader (recorded in Mt. Studio, Seattle). Patrick Strijbos plays flugelhorn, cornet and trumpet on Stares (recorded at The Golden Touch, Hoogstraten). Additional mixing at House Of The Snooze, Antwerp. Artwork by Vaast Colson & Pol Matthé. Record label: Crime Club Recordings. Just say yow.
“Yow”
Ingedeeld onder: mjoezik
Gisteren stoomde de AB, de dertigste editie van Humo’s Rock Rally zou zodra van start gaan. 10 jonge beloftevolle bands zouden zo meteen het beste van zichzelf geven om zo eeuwige roem en zo’n 10 000 euro mee naar huis te nemen. Ik kwam, zag en luisterde. En wat ik hoorde was goed, bij momenten zelfs zeer goed.
De Berriegordies mochten de spits afbijten. Een hasseltse motown-achtige band met Marco als opperhoofd en een paar zangeressen als backingvocals (waarvan er eentje verdomd hard op een Ketnet presentatrice leek). Marco kan een stevig stukje gitaar spelen maar zijn backingvocals zijn niet zo toonvast waardoor het geheel een beetje in duigen valt. De Berriegordies speelden een goede en vooral erg zonnige set alleen spijtig van die paar valse noten.
Next, Roadburg zowat mijn superfavoriet voor een podiumplaats. Deze Hasseltse muzikale meesterbreinen hebben zo’n straffe myspace muziekjes zodat mijn verwachtingen torenhoog waren. Turn The Radio Off werd door de versterkers gejaagd gevolgd door The Truth As Told By The Youth ( een nieuw nummer!) om retestrak te eindigen met Dead Man’s Call. Jaja die Roadburg guys kunnen er wat van alleen moeten ze opletten om niet té veel variatie in één nummer te proppen, Bij Turn The Radio Off en Dead Man’s Call is dat allemaal mooi uitgedacht en in verhouding. Maar bij The Truth As Told By The Youth moet er toch nog wat gewerkt worden aan het “less is more” principe. Ondanks die paar schoonheidsfoutjes speelde Roadburg een zeer straffe set, zelfs een podiumplaats als het van mij afhing.
Met Steak Number Eight werd het zwaardere werk naar bovengehaald. De volumeknop op moordend, hoofden naar beneden gericht en kei hard rocken! ISIS, AYWKBTOT en consoorten zouden trots zijn. Alhoewel ik ervan overtuigd ben dat Humo de juiste keuze heeft gemaakt miste ik toch enige variatie in de nummers van Steak Number Eight. Maar het is zonder twijfel zeer straf wat deze 14 en 15 jarige gasten produceren en ik ben ervan overtuigd dat ze nog ver zullen geraken in hun milieu. Steak Number Eight had tijdens de set ook te kampen met wat technische problemen, altijd leuk als er iets mis gaat tijdens een optreden. Voor de rest, een oer harde set van deze zeer jonge rock rally winnaars.
Britpopgroep WAY was tijdends het hele Rock Rally gebeuren als vreselijk arrogant maar wel verdomd goed bevonden. In de finale was dit niet anders, ze speelden drie stevige britpop nummers en verlieten daarna – met naar boven gezet kraagje – het podium. Ondanks het feit dat WAY zeer degelijke en catchy nummers bracht, bleef dit optreden me niet echt bij. Hoewel dit zowat de enigste britpop groep was uit alle Rock Rally groepen vond ik hun muziek zelden echt origineel en nooit memorabel.
The Tabasco Collective waren zowat de opa’s van deze finale, ze brachten een typische 90’s sound die volgens mij zeker en vast een kans maakte op een podium plaats. De frontman speelden een aardig stukje gitaar en wist bij momenten er zelfs enkele geniale gitaarriffs uit te persen, de variatie liet echter te wensen over. De drie nummers die ze brachten klonken allemaal net iets te veel hetzelfde. The Tabasco Collective was een verdiende finalist niet meer, niet minder.
Jasper Erkens heb ik spijtig genoeg helemaal gemist. Een mens moet immers af en toe eens eten.
Ook The Porn Bloopers heb ik niet kunnen checken. Een mens moet immers zijn tijd nemen om te eten.
Team William was bij het begin van deze Rock Rally al één van mijn/de favorieten voor de eindzege en met hun optreden in de finale maakten ze voor mij die favorieten rol volledig waar. Deze band klonk als eerste van de hele avond “af”, de nummers waren zeer gevarieerd, goede melodiën, catchy synths en een zeer vol geluid. Team William is volgens mij de band met het meeste potentieel en met de grootste groeimarge. Zonde van die derde plaast natuurlijk, maar de eerste plaats heeft Team William niet nodig om hun muziekcarriëre uit te bouwen. Drie songs van zeer hoog niveau brachten deze heren en dit allemaal met de nodige présence al leek het wel af en toe alsof de toestenist zwaar aan de XTC had gezeten. Team William is voor mij de echte winnaar van Humo’s Rock Rally.
Hasselts meest hyperactive band The Galacticos hadden onlangs met glans Limbomania gewonnen, en dit wilde ze nu nog eens dunnetjes overdoen in de AB. The Galacticos zorgden voor een van de coolste intro’s van de avond door de drumstokken in brand te steken om dan als een gek door de drie nummers te racen. Deze vier hasseltse kerels brachten één brok energie. Blijkbaar net niet genoeg voor een podiumplaats maar ook The Galacticos gaan het met of zonder Humo’s Rock Rally nog ver schoppen in de muziekwereld.
Als laatste kwamen broer en zus Zeebroek het podium op, The Hong Kong Dong zowat de meest arty-farty groep van de avond werd ook al enige tijd getipt als potentiële winnaar. Mij deed hun set echter bitter weinig, slechts op de iets rustigere momenten weet The Hong Kong Dong te overtuigen met een paar muzikalehoogstandjes, veel te weinig echter om kans te maken op een podiumplaats. Origineel en gevarieerd klinkt het in iedergeval wel en laat dit nu een van de aspecten zijn die hen tot in de finale heeft gebracht. Ik slaag er dan ook niet in om hier een genre op te plakken, laten we het op artyindienoisepoprock houden.
Kortom, mijn voorspellingen kwamen niet uit maar ik heb er toch enorm van genoten. Proficiat aan alle winnaars en aan alle finalisten.
Voor meer info en filmpjes van de finale, check Humo.
Ingedeeld onder: mjoezik
Built To Spill heeft met Temporarly Blind ongeveer het meest perfecte en complete (indie) nummer ooit gemaakt. Die stem, dat simpele gitaarriffje, die slides en die geweldige overgangen, er is eigenlijk geen enkel nummer dat nog maar in de buurt komt.
Er zijn veel super strakke indie bands (Modest Mouse, DCFC, Wolf Parade,..) maar Built To Spill is volgens mij toch duidelijk een van de grondleggers van dit genre. Al 7 platen hebben ze ondertussen gemaakt. Mijn favoriete Built To Spill plaat is Keep It Like A Secret, al moet ik toegeven dat ik lang niet alle 7 platen heb beluisterd.
Luister naar Temporarly Blind and be amazed!
Built To Spill – Temporarly Blind
–> Ander nieuws: Elephant Shell, de debuutplaat van Tokyo Police Club, is gelekt. Ga, zoek en luister!
Ik zit nu al zo’n twee weken alles van het Wolf Parade gezelschap (Swan Lake, Frog Eyes, Handsome Furs, Sunset Rubdown) te herbeluisteren en die kerels, dames, nummer en platen blijven me werkelijk verbazen. Het is ongelooflijk hoeveel talent er rondloopt in Montreal en hoe al dat talent dan nog eens samenkomt om een paar supergroepen uit de grond te stampen.
Handsome Furs bestaat uit een Dan Boeckner (Wolf Parade) en Alexei Perry. Dan neemt de gitaar voor z’n rekening en Alexei de synth en drumcomputer, een systeem dat aardig werkt zowel op plaat als live. Vorig jaar brachten ze Plague Park uit, een donkere elektro indiepop plaat waarop negen zalige nummers staan. Een aanrader voor de mensen die Wolf Parade bij momenten nogal druk en orkestraal vinden, de bezetting bij Handsome Furs is iets soberder en bijgevolg de muziek dus ook.
Op Fabchannel kan je trouwens een heel Handsome Furs optreden bekijken.
Ingedeeld onder: mjoezik
Werkelijk kapot gehypt werden deze Tapes ‘n Tapes om dan vervolgens door iedereen vergeten te worden. Het is een hard wereldje. Nu zijn ze helemaal terug mét een nieuwe plaat Walk It Off, een plaat die het midden houdt tussen blues en indie rock. Lekkere riffs, strakke drums en hier en daar een zeer subtiel orgeltje. Ondertussen is Hang Them All al op de wereld losgelaten, een nummer dat Tapes ‘n Tapes weer wat verdiende airplay kan geven.
Op 8 april ligt Walk It Off in de winkels.
Tapes ‘n Tapes – Insistor
Sexy snor heeft Josh trouwens!
Ingedeeld onder: mjoezik
)
Check de nieuwe dEUS single hier. Slow klinkt een pak vetter dan The Architect en the Knife’s Karin Dreijer Andersson zingt ook wat mee.
