My Jukebox

Joepieee Deerhoof geeft zomaar een album weg. Dat album kan je hier downloaden. Dankuuuu Deerhoof!!!

De Leedse post-rockers van Iliketrains brengen op 1 oktober een stevig nieuw plaatje uit. Ellegies To Lessons Learnt is de titel en de eerste single wordt The Deception. Checken die handel!!

Iliketrains – The Deception (right click “save as”)

Nog wat nieuw indie-electro geweld van over de grote plas. Moving Units is een trio uit de city of angels, ze brengen de 9e oktober Hexes For Exes uit en staan de 6e oktober samen met oa Justice, Bloc Party en Shout Out Louds op het podium in downtown LA voor het detour music festival. Als u toevallig in de buurt bent, weet u dus wat te doen.

Moving Units – Pick Up The Phone (follow link)

En we finnishen met het redelijk brilliante Delivery van Mister Pete Dorothy en zijn Babyshambels. Na Down In Albion, een zeer matig plaatje naar mijn mening, is dit weer op en top Libertines. Shotters Nation, de nieuwe plaat, ligt op 1 oktober bij uw platenboer.

Babyshambles – Delivery (right click “save as”)

Black Kids zijn 5 jonge knapen (Owen Holmes : bass Kevin Snow : drums Dawn Watley : keys+vocals Ali Youngblood : keys+vocals Reggie Youngblood : vocals+guitar) uit Jacksonville Florida. Ze maken een soort van happy music met van die super new wave-achtige synths op de achtergrond. Ik vind het alvast een van de beste pichtfork ontdekkingen sinds clap your hands say yeah. Black Kids…Say Yeah!!!!

Black Kids – I’m Not Gonna Teach You

myspace

(foto: Ghinzu)

Vandaag de allerlaatste dag vakantie. Dusss tijd voor wat goede “oude” indie-post-punk-nu rave-whateverrr… muziek.

M83 – I Guess I’m Floating

Menomena – Wet And Rusting

Union Of Knives – Evil Has Never

Ghinzu- Blow

CocoRosie – Rahphael

Guernica – I Wish I Was An American

De Foo’s are back!! Na hun acoustische plaat van vorig jaar en de dubbelaar van zo’n 2 jaar geleden, maken ze dit maal weer een stevig stukje rock. Op Echoes, Silence, Patience And Grace staan zowel hardere als zachtere nummers, een beetje zoals op In Your Honor maar dan op 1 cd. Ik heb de hele plaat nog maar 1 keer beluisterd dus nu al conclusies trekken lukt nog niet echt. Er staan alvast al een paar typische Foo Fighters nummers op (Erase/Replace) ook een paar echte chill/rustige nummers (Statues) een paar mengelingen (Let It Die) en zelfs iets wat op een balad lijkt (Home) jaja met violen enal!! Enfin de Foo Fighters zijn terug en dat zal u geweten hebben.

Foo Fighters – Let It Die

Dave Grohl brengt een van de coolste covers ooit van Stairway To Heaven!!

Originally uploaded by shawn brackbill.

Toch wel een van de hoogtepunten van de NYC trip was het Interpol concert. Aangezien deze heren allemaal uit NYC komen en dus een soort van “thuiswedstrijd” speelden gaven ze er een stevige lap op. Ze openden met het magistrale Pioneer To The Falls en raasden vanaf dat moment door een van de beste en langste sets ooit. Ongelooflijk strak gespeeld met het nodige Interpol enthousiasme (jep zelfs in NYC blijven ze hun coole zelve), maar met maar liefst 4 bisnummers was iedereen meer dan tevreden. Het voorprogramma werd netjes ingevuld door Liars en Cat Power. Liars maakten er een feestje van en Cat Power deed het iets rustiger aan.

Aan al degenen die in vorst Interpol gaan uitchecken: It’s gonna be fooooking awesome!!

Setlist:
Pioneer
Obstacle 1
C’mere
NARC
SHTTA
Pace is the Trick
Mammoth
Hands Away
No I in Threesome
Slow Hands
Rest my Chemistry
The Heinrich Maneuver
Evil
Not Even Jail

First encore:
NYC
Stella
PDA

Second encore:
Untitled

Vandaag, een paar dikke covers.

Let’s start with… Mister Johnny Cash. Cash maakte onlangs een van de bekendste (zoniet de bekendste) cover van NIN’s Hurt. Mijn persoonlijke voorkeur gaat nog steeds naar het origineel maar Johnny comes damn close.

Johnny Cash – Hurt

Next, Arcade Fire does David Bowie. Mijn favo David Bowie nummer gecoverd door een van mijn favo bands. Need to say more?

Arcade Fire - Five Years

Ook de poolapen kunnen een aardig stukje coveren. Hier nemen ze Amy Winehouse haar hitje You Know I’m No Good en maken er een verdomd lekker nummer van.

Arctic Monkeys – You Know I’m No Good

De OC was een serie over rijke ongelukkige tieners, maar keer op keer maakten ze er wel een dikke soundtrack bij. Hier is Tally Hall die Smile Like You Mean It van The Killers coverd, met veel belletjes en een koortje. Enjoy.

Tally Hall – Smile Like You Mean It

En last but not least… Damien Rice gaat voor Creep van Radiohead. Damien geeft er een eigen draai aan. Not bad at all.

Damien Rice – Creep

Volgende week trek ik er voor de allerlaatste keer op uit. Deze keer gaat de trip naar “The Big Apple” aka New York City. Ik ga daar voor 7 dagen proberen te ervaren hoe het voelt om in een van de grootste steden ter wereld rond te lopen.

Naast de vele musea, gebouwen, bruggen,… staat New York ook bekend om zijn uiterst invloedrijke muziek scene. Bands als The Velvet Underground, Sonic Youth en The Ramones schreven er muziekgeschiedenis. Maar ook nu nog zijn er een heel pak supergroepen afkomstig van NYC, oa. Interpol, The Strokes, TVOTR, Liars en The Yeah Yeah Yeah’s. Jep ik ga me daar stevig amuseren denk ik. Ik hoop om daar ook nog een concert van Interpol en Liars te kunnen meepikken in Madison Sqaure Garden maar hoogst waarschijnlijk zal dat concert dan wel al uitverkocht zijn. Het wordt in iedergeval een dikke afsluiter voor deze zomervakantie.

Interpol – Pioneer To The Falls (Orchestral)

( foto: Sandra De Bruyne)

Ooit in een ver verleden (2004) werd Madensuyu derde in Humo’s Rock Rally, net achter The Van Jets en Absynthe Minded. Maar ondanks hun derde plaats is deze band redelijk onbekend gebleven bij het grote publiek. Daar is dan ook een zeer simpele verklaring voor: Madensuyu is niet meteen de meest toegankelijke band. Madensuyu bestaat uit twee kompanen nl. een drummer ( PJ Vervondel ) en een gitarist (Ylode De Gezelle ) die een soort van postrock-achtige muziek maken, of eerder een soort van kruising tussen Mogwai, Sigur Ros en nog wat postrock geweld (maar deze omschrijving klopt niet helemaal aangezien het nogal moeilijk is om Madensuyu te omschrijven). Ik heb Madensuyu leren kennen door de Ex-Drummer Soundtrack (nog steeds een van de beste soundtracks ooit gemaakt!!), daar stond immers het nummer Papa Bear op, een erg cool en freaky nummer met vreemde tekst, vele postrock geluidjes en nog wat stoere gilletjes. Papa Bear is tevens het nummer waarmee ze op Humo’s Rock Rally veel succes oogstten. Nu ligt het debut van dit vreemde duo al enige tijd (sinds 2006) bij de platenboer, A Field Between is de titel van dit uiterst sfeevolle stukje belgische “postrock”. Halen die handel!!

Madensuyu – Papa Bear

Op hun website kan je al een voorproefje horen van de plaat, en op hun myspace kan je Dido gratis downloaden.